piątek, 2 grudnia 2011


ech, świat wielkiej mody, genialnych i ubóstwianych projektantów, ekscytujących sesji zdjęciowych, ciągłych podróży, diety szampanowej, najlepszych wybiegów i, oczywiste, towarzyskiej śmietanki! naszą dzisiejszą bohaterką jest panna żyrafa*, która posiada wszelkie warunki by drżały dzisiejsze tap modelki - nogi do samej ziemi, i to cztery! (in your face, młoda foka!), nieziemsko wręcz smukłą szyję i twarz, z którą można zrobić dosłownie wszystko! niech no tylko nasza tap żyraff pojedzie do Paryżu i popracuje pod czujnym dużym wielkim i dzikim okiem pana Tyszki nad mimiką, to da im wszystkim popalić, że oh la la!

*dzisiejsza odsłona zwierzyńca jest naturalnie dedykowana Dżoanie i jej podopiecznym, bisous dziewczyny!

wtorek, 15 listopada 2011


dzisiejszą gwiazdą zwierzyńca jest pani chart Katarzyna. nie bez powodu - jest niczym symbol obecnej rzeczywistości - ultra szczupła, wręcz chuda! i słusznie, przecież w telewizji wszystkie baaardzo mądre głowy głoszą same dietetyczne hasła: "Zaciskamy pasa!" lub "Idą chude lata!". szykujmy się zatem do wielkiego, ogólnonarodowego odchudzania! na zachętę cytat imienniczki naszej pani chart, Kate Moss: "Nothing tastes as good as skinny feels". ta pani chyba wie co mówi choć przyznam, iż jej dieta szampanowa musiała być nieco łatwiejsza niż czekające nas wyzwanie. no ale co nas nie zabije, to nas wzmocni, prawda? :) niech dieta będzie z Wami!

czwartek, 3 listopada 2011

nastrój znany, acz chyba niezbyt lubiany: jesienne dno, sezonowa deprecha, przejściowy stan kryzysowy, opadają mi liście, wstaję-ciemno-wracam z...-ciemno, o nie! muszę ruszyć ręką!, butelka-czerwonego-i-dam-radę, gdzie-jest-moja-kaseta-portishead?, chciałbym-być-niedźwiedziem... no właśnie. dzisiaj to Zdzisio ma muchy w nosie, bo zaraz zapadnie w tę przereklamowaną hibernację i tyle go ominie! listopadowe zapuszczanie wąsa, igraszki w śniegu, fajerwerki, narty, a może nawet tropikalne wakacje, które jak wiadomo trzeba wykonywać zimą, wieczory w podwójnym swetrze i mega skarpetach z książką. Zdziś to wszystko przechrapie i może przynajmniej mu się przyśni. a my codziennie rano, po omacku szukając guzika od lampy wciąż będziemy marzyć o jego chrapaniu :)

czwartek, 20 października 2011


jesień na całego, nowy sezon w pełni, zmieniamy ubrania, napoje, przekąski i wystrój wnętrz, wszyscy gonią za nową modą, otaczają się nowymi kolorami i wyrzucają stare. na opamiętanie - ślimak Gustaw. z natury nie nadąża za trendami, nowe tendencje go nie interesują, gdyż zanim je wyłapie, do mody wchodzą już nowe. Gustaw wierzy swojej intuicji, a jego żywiołem są pierogi, chrupanie liści i vintage. jak widać na powyżej załączonym obrazku - nie wydaje się być zbytnio strapiony takim stanem rzeczy :)

poniedziałek, 10 października 2011


pozostajemy w ptasim świecie, a tym samym mrugamy żółtawym okiem do hieny Maryli :) oto kolejny antybohater w świecie zwierząt - ścierwojad, żerujący na cudzym nieszczęściu okrutnik. bez krzty miłosierdzia wydziobywał Prometeuszowi wątrobę przez trzydzieści lat ! to wszystko faktycznie brzmi nieprzyjemnie, spójrzmy zatem na sępa z innej strony, po pierwsze - jak nie sęp to kto? nie wiem czy jest tak bardzo wielu ochotników do zjadania padliny, a tym samym sprzątania. w tym przypadku chodzi co prawda o górskie hale i stepy, ale porządki to porządki. poza tym bystry sęp wybrał wątrobę Prometeusza, czyli jedyny ludzki organ, który się regeneruje - proponuję kolejny plus dla pana sępa lub pani sęp. podsumowując, miast z bezwzględnym opryszkiem, mamy raczej do czynienia z ptaszyskiem sumiennym, schludnym i lotnym. ole!

środa, 21 września 2011


długo oczekiwana rozochocona kokoszka, co nie boi się okazywania uczuć, a tym bardziej chuci! tym samym, w moim zwierzyńcu przybyło nieco drobiu, a obserwując poczynania tej chwackiej kurki myślę, że może się ich pojawić jeszcze więcej. z ognistym okrzykiem MAKE LOVE NOT WAR! oddalę się w celu szerzenia myśli pokojowej. do następnego, a la prochaine!

poniedziałek, 19 września 2011


całkiem niedawno siedząc na schodku przed lokalem, łypiąc okiem to tu to tam, ujrzałam Leszka. człapał spokojnie, z łapy na łapę, nikomu nie wadząc, niuchając gdzieniegdzie, powoli wędrował przed siebie. emanował doświadczeniem życiowym, pogodą ducha i niechęcią do szczotkowania. pomyślałam sobie, że taki właśnie powinien być rasowy łazęga - idzie przed siebie, z prędkością, na którą pozwalają mu lata i która jemu sprawia przyjemność. robi przystanki krótsze lub dłuższe w zależności od życzeń, oswaja świat w swoim tempie. patrzy, zagapia się i stara się bezinwazyjnie poznać to co go ciekawi. niemniej jednak zostawia po sobie ślad - Leszek na przykład tuż koło mnie na murku. z pozdrowieniem dla wszystkich wagabundów dużych i małych, mniej lub bardziej włochatych, bą nui!

Obserwatorzy